ZiZo Online - Laatste nieuws

‘Special’: de Netflix-show die me eindelijk verbonden deed voelen met m’n beperking

Ik heb een beperking. Ik ben gehandicapt. Je zou de frons op mijn gezicht moeten zien terwijl ik die zin schrijf. Op zeer jonge leeftijd werd bij mij een lichte vorm van cerebrale parese – hersenverlamming of kortweg CP – vastgesteld. Een aandoening die een verminderde coördinatie van de spieren (spastische verlamming) en/of andere handicaps met zich meebrengt, meestal het gevolg van schade aan de hersenen vóór of bij de geboorte. Weinig mensen in mijn leven weten dat, en als ze al iets weten, dan is het bitter weinig. Het is niet dat ik het verberg, ik heb gewoon altijd geprobeerd om het zo min mogelijk deel van mijn leven te laten zijn. Het enige probleem: door het te negeren, heb ik het ook nooit echt aanvaard? En blijkt dat je een handicap niet echt kunt laten verdwijnen door ‘m te negeren? Echt een schokker en een openbaring.

Het feit dat ik zelfs in staat ben om mijn beperking te negeren (of dacht dat ik dat kon) is een voorrecht, dat besef ik. Zoals ik al zei: ik heb een milde vorm van CP. In mijn geval betekent dat:

  • Ik kan niet zo goed lopen zoals de meesten omdat mijn beenspieren korter zijn dan zou moeten en ze heel gemakkelijk stijf worden. Ik mank soms. Normaal lopen is een beetje een struggle en vraagt veel energie, zowel mentaal als fysiek.
  • Motorische coördinatie? We don’t know her. Het komt er eigenlijk op neer dat ik niet altijd kan voorspellen hoe m’n lichaam en vooral m’n benen gaan bewegen of dat ik ze niet zo precies kan laten bewegen zoals ik wil.
  • CP heeft mijn verstandelijke vermogen niet echt aangetast, wat een absolute zegen is. Niet iedereen heeft zoveel geluk en dat weet ik.
  • Serieuze fysiotherapie maakt al sinds mijn derde deel uit van mijn leven en zal dat waarschijnlijk ook doen tot het einde van m’n dagen.
  • Ik heb in mijn leven meer met m’n benen in gips rondgelopen dan ik op beide handen kan tellen. Weird flex, I know.
© Joppe De Campeneere Iets negeren doet het niet verdwijnen

CP kan mensen op veel verschillende manieren raken en kan kleine of grotere gevolgen hebben. Voor de meesten zou ik het grootste deel van de tijd als volkomen gezond doorgaan. M’n handicap laat zich vooral blijken wanneer ik moe of gestresseerd ben of gewoon wanneer ik een slechte dag heb.

Zoals ik al eerder zei: het grootste deel van mijn leven heb ik de hele zaak een beetje genegeerd. Of beter gezegd, heb ik er niet veel over nagedacht. Toen ik echt jong was (en er veel slechter aan toe was dan nu) zorgden mijn ouders ervoor, voor mij, en tegen de tijd dat ik oud genoeg was om het te beseffen dat er iets anders was, was al zo deel van m’n dagelijks leven en dat het nooit echt bij me daagde. Tuurlijk, ik kon niet sporten en ik moest naar meer dokters dan het gemiddelde kind, maar wat dan? Ik was niet 'speciaal', niet op die manier.

Representation f*cking matters

That’s where Netflix new series comes in. ‘Special’. Ik zag de trailer het eerst op sociale media.

Ryan O’Connell wrote, executive produced, and stars in Special — a semi-autobiographical series about a gay man with mild cerebral palsy. pic.twitter.com/mDbSIe9N9p

— See What's Next (@seewhatsnext) March 25, 2019

Special is een semi-autobiografische serie over een homo met een milde vorm van CP, grotendeels gebaseerd op het leven van Ryan O'Connell. In 2015 publiceerde O'Connell een boek, ‘I'm Special: And Other Lies We Tell Ourselves’, over zijn leven als een homoseksuele, man met een beperking, dat hij nu in een serie goot. Hij schreef elke aflevering van de show én speelt zelf de hoofdrol. Dat heb je goed gelezen. Een homoseksuele man met een beperking heeft de hoofdrol in een Netflix-serie, gebaseerd op zijn eigen leven. Hell yeah.

Het is moeilijk over te brengen wat de impact was dat die de trailer op mij had toen ik er voor het eerst naar keek. Om je een idee te geven: ik snakte naar adem en riep "oh my God”, waarop mijn moeder zich naar m’n kamer haastte om te zien of alles in orde was. Ik lachte, stamelde en zei ongelovig: "Ze maakten een serie over mij." Mijn moeder lachte. Ik legde haar uit wat ik net had gezien, dat er een serie kwam over een homoseksuele man met een milde CP, dat ik het niet kon geloven, dat ik dat was, vertegenwoordigd in de media, op een manier die ik me nooit had kunnen voorstellen. We beloofden elkaar meteen dat we het samen zouden bekijken.

© Netflix Geen kasten meer

Maar meer dan dat ik me vertegenwoordigd voelde, gaf de trailer voor ‘Special’ me het gevoel dat ik me blootstelde. Toen Ryan's moeder (gespeeld door Jessica Hecht) in de serie zei: "Je beperking is een deel van jezelf", had ik het gevoel dat ze ook tegen mij sprak.

Het klinkt raar, maar meer dan ooit tevoren werd ik me bewust van het feit dat ik een beperking heb en dat ik dat nog niet echt had verwerkt. Ik moet me realiseren dat CP mijn leven heeft beïnvloed, dat het dat nog steeds doet én dat zal blijven doen. Het was interessant om vrede te nemen met een deel van mezelf dat ik niet echt ken, of waar ik niet veel van weet. En dat alles dankzij een trailer voor een Netflix-serie. Stel je voor wat het effect kan zijn van een volledig seizoen.

Ik ben dankbaar dat ik leef in een tijd waarin queers met een beperking echt vertegenwoordigd kunnen worden in de media. En vanaf nu, nog meer dan voorheen, zal ik vechten voor een eerlijkere vertegenwoordiging en diversiteit en inclusiviteit. Omdat ik weet wat het voor mij gedaan heeft en ik wil dat iedereen dat gevoel kan meemaken. ‘Special’ is de reden dat ik me verbonden voel met een deel van mij dat ik had weggestopt. En ik weet het nu: ik laat me niet definiëren door mijn beperking, maar het is een deel van mij. Geen kasten meer.

‘Special’ is te zien op Netlix sinds 12 april. 

Deze getuigenis verscheen oorspronkelijk in het Engels op Joppes site Sparkel.eu.
Vertaling: Sören Fillet

Flinke dosis Girl Power in het laatste printnummer van ZIZO

In de laatste week van april verschijnt het 146e nummer van ZIZO, dit is meteen het laatste printnummer van ZIZO. Voortaan gaat ZIZO uitsluitend digitaal verder. Maar eindigen doen we met een knal: 100 pagina's leesvoer over alle kleuren van de regenboog. 

Naast onze covergirl Dorianne Aussems, lees je ook interviews met deze sterke vrouwen in het nummer.

© ZIZO Girl Power
  • Jitske Van de Veire is sinds enkele maanden een van de ambassadeurs van Wel Jong Niet Hetero. ZIZO had een exclusief dubbelgesprek met Jitske en haar vader, radio- en tv-presentator Peter Van de Veire.
  • "Een kind is geen Tamagotchi die je zomaar eventjes in leven moet houden." In haar nieuwe roman 'Nachtouders' schrijft schrijfster Saskia De Coster over een lesbisch koppel dat met hun éénjarig zoontje naar Canada reist. Ze komen terecht op het hippie-eiland waar de donor van hun zoontje opgroeide en moeten op zoek naar een manier om zich als individu en als gezin staande te houden in deze bijzondere omgeving.  
  • Ulrike Lunacek over veertig jaar LGBTI+ en vrouwenrechtenactivisme en wat na de Europese verkiezingen: "We hebben al mooie dingen bereikt, maar de strijd is nog niet gestreden."
  • Columns van drie straffe madammen: Gaea Schoeters, Piya Deseure en Fleur Pierets.
© ZIZO Verkiezingen 2019
  • Met de Belgian Pride staan ook de regionale, federale en Europese verkiezingen voor de deur. Een moment om stil te staan bij de toekomst met de coördinatoren van de Belgische regenboogkoepels: Yves Aerts van çavaria (Vlaanderen), Tom Devroye van Arc-en-Ciel Wallonie (Wallonië) en Rachael Moore van RainbowHouse Brussels (Brussel).
  • Een gesprek met politicoloog Dave Sinardet over De Stemwijzer: Wat denken de partijen over seks, gender en welzijn?
  • De vier speerpunten van çavaria voor de verkiezingen 2019: onderwijs, welzijn, internationale solidariteit en een intersectionele aanpak.
© ZIZO En ook nog...
  • Een reportage over Boysproject, een Antwerps netwerk voor sekswerkers.
  • De finalisten van Mister Gay Belgium 2019 stellen zich voor.
  • Eenzaamheid bij LGBT+-personen, drie pakkende getuigenissen.
  • Joppe de Campeneere heeft lak aan voorgekauwde genderregels, en lapt op SPARKEL heteronormativiteit aan z’n hooggehakte laars.
  • Holebi- en trans representatie op de Vlaamse televisie: "Eigenlijk doen we het zo slecht nog niet!"
  • Drag en doof: Een sofagesprek met Lola McQueen.
  • We are family: Het fotoboek ‘The daily life of gay parents’ toont vijftig Nederlandse holebigezinnen.

Je kan een gratis exemplaar van ZIZO meenemen in onze afhaalpunten.

Selina Pearl organiseert vierde Showqueen Awards: "Hier draait alles om talent"

Dag Selina! Wat moet ik me voorstellen bij de ‘Showqueen Awards’?
“Het is een galashow waarin de deelnemende queens tonen waarin ze uitblinken. Vergis je niet, het is een wedstrijd en geen verkiezing. Wij geven het platform en de deelnemers moeten het op hun beurt hun ding doen.”

Waarom mag ik het niet als een verkiezing zien?
“Omdat het daarin heel vaak gaat over de verpakking. Hoeveel dansers je op het podium zet of wie het meeste geld uitgeeft aan haar kostuum. Bij ons is dat niet het belangrijkste. Alles draait hier om talent. Zo heeft een showqueen met een maatje meer evenveel kans om een prijs te winnen. Thierry Fasseur is trouwens mijn rots in de branding om dat allemaal georganiseerd te krijgen.”

© Selina Pearl Meer dan verkleden als vrouw

Er zijn veel categorieën. Hoe komt dat? 
“Showqueen zijn is dan ook meer dan enkel je verkleden als vrouw. De hoofdcategorieën zijn Beste Nieuwkomer, Beste Lookalike, Beste Ambiance-act, Beste Vrije Act en de Golden Category (voor queens met minstens vijftien jaar ervaring, red.). Met dé Showqueen Award als absolute hoofdprijs. Zo kan iedere artiest tonen waarin hij of zij goed is.”

Zelfs ZIZO is genomineerd!
“Klopt, in de categorie LGBT Publicity. Op die manier willen we aan deze show een bredere boodschap geven. We zetten verschillende initiatieven en personen uit de LGBT+-scene in de bloemetjes. Die prijzen worden met een online stemming uitgereikt.”

© Selina Pearl Jaloezie

Al die competitieve diva’s bij elkaar, komt daar veel jaloezie bij kijken?
“Er is concurrentie, daar moeten we niet flauw over doen! Maar ik vind dat die jaloezie minimaal een rol speelt bij ons. Door de combinatie van nieuwkomers en ervaren toppers samen op een podium te zetten, leren ze van elkaar. Vraag dat maar aan ex-deelnemers.”

Vanwaar komt dat toch, die ‘shade’ in jullie sector?
“Ergens is dat toch logisch? (denkt na) De ene heeft succes, en de andere niet. Dat gaat zo in de artiestenwereld. Vroeger wilde ik voor iedereen goed doen en samenwerken, maar dat gaat niet. Velen voelen zich geroepen. ‘Dat kan ik ook’, denken ze. Dan zijn de plaatsjes op het podium beperkt.”

Wat merken jullie van de populariteit van ‘RuPaul's Drag Race’?
“Het is leuk dat we op die manier aandacht krijgen. Maar je mag dat programma ook niet overschatten. Bijlange niet iedereen kent het! Vooral jonge queens kijken op naar de kandidaten en winnaressen. De meeste van die showqueens treden op voor hun homopubliek, maar hier in België is dat anders hoor. Wij treden vooral op voor hele families. Van 8 tot 88 jaar oud! Dat publiek wil andere muziek horen.”

© Selina Pearl Pluimen

Je gebruikt consequent de term ‘showqueen’. Geen travestieten of dragqueens meer?
“Juist! Travestie heeft nogal een negatieve en seksuele getinte bijklank. Een man die vrouwenlingerie aantrekt bijvoorbeeld. Een showqueen is gericht op entertainment en performance. Pluimen, dat is klassiek. Niet iedereen heeft dat nodig!”

Geen pluimen dus voor jou de 28ste? 
“Ik ga telkens bij een nieuwe categorie van outfit veranderen! (lacht) Ik doe ook een grootse opening in het circusthema van dit jaar. Maar voor de rest moet het om de kandidaten draaien. Verwacht een grootse show waarin alles kan. We willen niet onderdoen aan de Oscars.”

Zelf gaan kijken? De ‘Showqueen Awards 2019’ gaan door op zondag 28 april in zaal ‘t Bau-huis in Sint-Niklaas. Tickets via [email protected] of telefonisch op +32 472 53 60 38 of +32 472 69 30 93.
 

ZIZO gaat digitaal verder

De laatste papieren versie verschijnt eind april. ZIZO blijft een forum voor LGBT+-stemmen en -verhalen die elders zelden aan bod komen.

Pioniersrol verviel

Het medialandschap is constant in evolutie. Begin jaren 90 las je zelden of nooit stukken over holebi’s en transgenders in de Vlaamse media. Voor vele holebi’s en transgenders was ZIZO hun enige informatiebron. ZIZO zette het LGBT+-thema op de kaart en geleidelijk aan zetten de reguliere media het thema ook steeds vaker op hun agenda. Anno 2019 kan je bij manier van spreken geen krant meer openslaan of tv meer aanzetten zonder kwalitatieve artikels of reportages over onze thematiek te spotten. Vroeger was ZIZO de enige, nu zijn we een van vele. Deze evolutie kunnen we alleen maar toejuichen.

Digitale (r)evolutie

De voorbije 25 jaar deed de digitale wereld haar intrede, ook in de journalistiek. Het internet en de sociale media nemen een steeds belangrijkere plaats in de maatschappij in. De printmedia komen steeds vaker onder druk te staan. Aangezien ZIZO een gratis magazine was, wogen de druk- en verspreidingskosten steeds harder door. Daarom blijft ZIZO in de toekomst haar website en sociale mediakanalen verder uitbouwen en optimaliseren. 

© ZIZO ZIZO stopt niet

Het is belangrijk om te benadrukken dat ZIZO niet stopt. Het tijdschrift verdwijnt maar online blijven we bestaan. Zowel op onze site als op sociale media blijven we brengen wat we belangrijk vinden om te brengen. ZIZO zal blijven opiniëren, sensibiliseren en discussiëren. ZIZO zal blijven een forum geven aan stemmen die niet vaak gehoord worden. ZIZO zal blijven LGBT+-thema’s aankaarten, op een inclusieve manier.

Helpende handen

Zonder de hulp van de vele enthousiaste vrijwilligers zou ZIZO nooit de rol vervuld hebben die ze al een kwarteeuw vervult. We willen dan ook iedereen die op een of andere manier heeft bijgedragen aan ZIZO (of dat nog steeds doet) bedanken voor hun inzet: alle redacteurs, eindredacteurs, fotografen, illustratoren en hoofdredacteurs…

© ZIZO ZIZO-redacteurs gezocht

Als redacteur ontwikkel je met de rest van het team nieuwe artikels voor de site. Heb je een vlotte pen? Schrijf je graag artikels, columns  of recensies? Houd je ervan mensen te interviewen? Breng je graag verslag uit van een evenement of werk je liever een reportage uit? Heb je een sterke mening en de schrijfvaardigheid om die te uiten? Dan ben jij misschien de redacteur die we zoeken. 

Ben je abonnee?

Huidige abonnees zullen individueel worden gecontacteerd door çavaria, met verdere praktische info betreffende de stopzetting van het printnummer.

Blijf op de hoogte

Ontdek het spektakel Freak! op het Brussels Pride Festival

Wie de freaks zijn? Dat stelt het stuk net in vraag. De personages Lucy, Bastian en John stellen zichzelf open voor het publiek en houden de maatschappij een spiegel voor.

  • John is zowel aseksueel als aromantisch. Hij vertelt over zijn zelfontdekking en wat de impact daarvan is geweest op zijn relaties met anderen.
     
  • Lucy gaat dan weer de standaardvragen over polyamorie te lijf en ondergraaft zo één voor één de bijhorende vooroordelen. Haar bruisende, vrolijke persoonlijkheid weerhoudt haar er niet van om serieus uit de hoek te komen in haar overpeinzingen.
     
  • En dan is er nog Bastian, die je uitdaagt om na te denken over gender in alle vormen en expressies.

Samen geven ze een stem aan mensen die vaak worden beoordeeld, maar zelden gehoord. Ze spreken het publiek rechtstreeks aan en houden je aandacht vast tot het einde.

Zelfs tijdens de repetitie die ik bijwoonde op een zonnige zolderkamer, was ik al gefascineerd door het verhaal dat ze vertelden. Ik kan niet wachten hen aan het werk te zien op scene, met de outfits, make-up en alles erbij om hen nog meer tot hun recht te laten komen.

Brussels Pride Festival

Het theaterstuk maakt onderdeel uit van het Brussels Pride Festival dat loopt van 3 tot 19 mei.

Tijdens dat festival kun je in Brussel terecht voor uiteenlopende evenementen. Zo is er 10 mei een screening in Muntpunt van de kortfilms ‘Happy Birthday Marsha’ en ‘Sins Invalid’ en op 12 mei kun je terecht in Centre Culturel Jacques Franck voor een vertoning van ‘Rafiki’. Op diezelfde locatie valt op 16 mei dan weer het Sassy Cabaret te bewonderen. En dat is uiteraard niet alles, ontdek het volledige aanbod op hun website.

Nieuwsgierig?

‘Freak!’ speelt op zondag 5 en 12 mei in Amazone in Brussel, telkens om 19 uur. Handig om weten, het stuk is Engelstalig, dus geen zorgen voor wie schrik heeft van Frans.

Meer informatie en tickets.

Gayropa: Geeft Momentum een nieuwe impuls aan de Hongaarse LGBT+-politiek?

De Hongaarse politiek kwam de voorbije jaren in de media als de behoeder van de Europese en conservatieve identiteit. Het land voert een beleid dat zich richt op het traditionele kerngezin. Niet-traditionele gezinsvormen zijn daar helaas het slachtoffer van. In 2011 schreef de regering van premier Viktor Orban zelfs in de grondwet dat een huwelijk enkel mogelijk is tussen twee mensen van een verschillend geslacht. 

Je zou het de Hongaarse hoofdstad Boedapest nochtans niet aangeven met zijn erg Westers ogende alternatieve scene. Hoe is het mogelijk dat de meest holebi- en transfobe politici van de Europese Unie (EU) de scepter zwaaien in een van de hipste hoofdsteden van die EU? 

Ik trok naar Boedapest en sprak er zowel met Katalin Cseh, een van de 'spitzenkandidaten' van de Europese liberalen voor de Europese verkiezingen en Europees lijsttrekker voor de partij Momentum, als met Dániel Turgonyi, leider van de LGBT+-groep binnen Momentum. 

Op het gebied van LGBT+-rechten is Momentum een uitzondering in het Hongaarse politieke landschap. Ze zijn als enige onvoorwaardelijk voorstander van het holebihuwelijk en zien LGBT+rechten als fundamentele mensenrechten. 

© Wikicommons Actie ondernemen

“Andere linkse of liberale partijen zien de LGBT+-gemeenschap als een politiek strategisch risico. Voor de LGBT+-gemeenschap zijn wij het enige alternatief voor het beleid van Orban,” zegt Cseh. 

“De sociaal-democraten (MSZP) geven enkel maar om de LGBT+-gemeenschap wanneer de Pride plaatsvindt in Boedapest. De groenen (LMP) vinden het zelfs niet nodig om daaraan deel te nemen”, vult Turgonyi aan.

Het is volgens hen de taak van de politiek om de samenleving bij te scholen omtrent LGBT+-rechten. “Ja, de Hongaarse samenleving is conservatief. Maar anno 2019 kunnen we niet langer aan de zijlijn blijven staan. We maken een progressieve samenleving door actie te ondernemen.”

We zouden ons moeten vergelijken met landen zoals Ierland. Ooit waren die ook erg religieus en tóch voerden ze het holebihuwelijk in - Katalin Cseh

Conservatieve samenleving

Hongaarse opiniepeilingen tonen een erg gemengd beeld wat LGBT+-rechten betreft. In 2016 toonde een peiling in opdracht van ILGA-Europe aan dat  64 procent van de ondervraagden vóór gelijke rechten voor holebi- en heterokoppels was. Eind vorig jaar publiceerde Pew Research Center een onderzoek waaruit bleek dat slechts 27 procent van de Hongaren voorstander is van het holebihuwelijk.

Uit datzelfde onderzoek van Pew Research Center blijkt dat Hongarije het een stuk slechter doet dan buurlanden Oostenrijk (72 procent), Tsjechië (65 procent) en Slowakije (47 procent). Het land zit ongeveer op hetzelfde niveau als Polen (32 procent), Kroatië (31 procent) en Roemenië (26 procent). 

“We mogenons echt niet vergelijken met landen die geen vooruitgang maken. We zouden ons moeten vergelijken met landen zoals Ierland. Ooit waren die ook erg religieus en tóch voerden ze het holebihuwelijk in,” aldus Cseh. 

Turgonyi verklaart de cijfers aan de hand van de huidige politieke situatie: “Sinds Viktor Orban aan de macht is, zien we bij de Hongaren geen vooruitgang meer in de meningen ten opzichte van de LGBT+-gemeenschap. Nochtans zijn de Tsjechische en Slowaakse samenlevingen erg gelijkaardig en daar zien we wel vooruitgang.”

Dániel Turgonyi en Katalin Cseh © Rémy Bonny Vernieuwd familiebeleid

Onlangs haalde de Hongaarse regering nog het wereldnieuws met hun vernieuwde familiebeleid. Terwijl de inhoud weinig choquerend was, deed de campagne in het straatbeeld wel de wenkbrauwen fronsen. De campagne stelde een gelukkig traditioneel koppel voor. De foto bleek echter aangekocht te zijn bij StockPhoto. En het koppel? Die geniet internationale bekendheid dankzij de 'Distracted Boyfriend'-meme

Naast deze flater, is er volgens Cseh ook heel wat fout aan het beleid zelf. “Het is allesbehalve inclusief. Het beleid sluit niet alleen holebikoppels uit, maar ook heteroseksuele singles met kinderen. Enkel de traditionele getrouwde families worden bevooroordeeld. Niet toevallig zijn dat de stemmers van Fidesz, de partij van Viktor Orban.”

Als de EU echt een geslaagd project wil worden, dan moet ze evolueren van een puur economische en monetaire unie naar een sociale en culturele unie - Katalin Cseh

Het nieuwe familiebeleid kwam er als een plan tegen de demografische achteruitgang in Hongarije. De overheid ziet dat als een van de grootste uitdagingen voor het Centraal-Europese land. Holebikoppels zijn volgens hen een van de oorzaken van die achteruitgang. 

Naast een erg uitgebreide kinderbijslag voor heteroseksuele gezinnen, krijgen pas getrouwde heteroseksuele koppels ook 24 maanden lang een toeslag van vijfduizend Hongaarse forint (ongeveer vijftien euro) per maand. Zo wil de overheid de jeugd aanmoedigen om traditionele gezinnen te starten. 

© Momentum Europese verkiezingen

Onlangs kondigde Orban aan dat hij een alliantie met de Poolse regering wil aangaan om de Europese verkiezingen te domineren. 

Cseh heeft andere plannen voor de verkiezingen. Uit recente peilingen blijkt dat zij en haar partij Momentum kans maken om verkozen te worden voor het Europees Parlement. “Als ik op 26 mei verkozen word als Europees parlementslid, wil ik de corruptie binnen de EU aanpakken. De Hongaarse overheid gebruikt belastinggeld van de Europeanen om een corrupt en autocratisch regime in stand te houden. Er moeten ook dringend meer garanties komen om de rechtsstaat in EU-lidstaten te garanderen. Daarom pleiten we voor de oprichting van een écht European Prosecutor’s Office. Die moet onder andere de fundamentele mensenrechten beschermen waarop onze moderne EU is gebouwd” zegt ze zelfverzekerd. 

“Voor LGBT+-rechten is en blijft de grootste uitdaging de strijd voor anti-discriminatiewetgeving. Als de EU echt een geslaagd project wil worden, dan moet ze evolueren van een puur economische en monetaire unie naar een sociale en culturele unie. En daarbij moet iedere EU-onderdaan het recht hebben op een persoonlijk leven - ongeacht zijn of haar achtergrond. Dat wil dus ook zeggen dat onze huwelijken gelijk erkend moeten worden,” concludeert Cseh. 

Win een dvd van 'Girl'

Op 9 oktober 2018 opende de film de 45e editie van Film Fest Gent onder luid applaus en met lovende recensies. Sinds de wereldpremière in Cannes, waar Girl naar huis ging met vier prijzen waaronder de Caméra d’Or voor beste debuut, is de film aan een indrukwekkende internationale festivalcarrière bezig – met een lange reeks van filmprijzen en nominaties. In december werd het speelfilmdebuut van Lukas Dhont nog bekroond met de European Discovery Award voor het beste Europese debuut. Daarnaast was de film bij de vijf genomineerden voor de Golden Globe voor Beste Buitenlandse Film.

Neem deel aan de wedstrijd en maak kans op een dvd.

Meer info

Win een exemplaar van 'Eindelijk vrouw'

Hoewel ze reeds als kind niet goed in haar vel zat en elke kans aangreep om in een vrouwenrol te kruipen, outte Bo zich uiteindelijk pas op 58 jarige leeftijd als trans vrouw. In haar autobiografie vertelt Bo Van Spilbeeck over haar vele jaren als vrouw in een mannenlichaam, haar interne strijd, de definitieve beslissing om vrouw te worden, haar coming-out , haar ervaringen tijdens de geslachtstransitie en wat het betekent om vrouw te zijn. Met haar boek steekt ze een hart onder de riem van alle transgenders. Tegelijkertijd is het een dappere en inspirerende getuigenis over het recht van iedereen - man of vrouw, jong of oud - om zichzelf te kunnen zijn, wars van vooroordelen en zonder discriminatie.

Meer info

Win een exemplaar van 'Nachtouders'

‘Dit is mijn verhaal, maar het is, denk ik, ook het verhaal van iedere ouder die wel eens gewankeld heeft.’ – Saskia De Coster

Saskia en Juli gaan met hun zoontje van één jaar naar een Canadees hippie-eiland. Daar groeide Karl op, de biologische vader van het jongetje. Ze komen terecht in een wifiloze wereld waar de natuur de wetten dicteert en waar de eilandbewoners een pijnlijk geheim over Karl delen.

Voor Saskia komt alles onder spanning te staan: haar relatie met Juli, haar vriendschap met Karl, haar schrijverschap. Is ze wel een echte moeder, als niet-biologische ouder? En kun je dat leren, een ouder worden? Hoe moet ze zich verhouden tot haar zoon, haar bloedeigen niet bloedeigen zoon?

Meer info

Win duotickets voor de finale van Mister Gay Belgium 2019

Organisator Bram Bierkens gaat samen met een aantal bekende juryleden opnieuw op zoek naar de perfecte persoonlijkheid als ambassadeur voor- en van de holebi-gemeenschap. Wie volgt Bart Hesters op als Mister Gay Belgium 2019 en vertegenwoordigt internationaal ons land op Mr. Gay World? Twaalf kandidaten tonen het beste van zichzelf in een bruisend finale gala gevuld met defilés, dans, LGBT interviews en muzikale acts.

Wanneer? Zaterdag 1 juni om 20 uur.
Waar? Theater Elckerlyc in Antwerpen

Neem deel en win een duoticket voor de show!

Meer info

Welke partij vertegenwoordigt je mening over LGBT+ rechten het beste?

De Stemwijzer helpt je mee een keuze maken tijdens de verkiezingen van 26 mei. De test bestaat uit 26 stellingen over vrouwen- en LGBT+ rechten, gelijkheid tussen mannen en vrouwen en seksuele gezondheid. Het is een initiatief van çavaria, Sensoa en de Vrouwenraad.

Dave Sinardet, professor politieke wetenschappen aan de Vrije Universiteit van Brussel hielp de test mee ontwikkelen. Binnenkort verschijnt er een uitgebreid interview met Sinardet over De Stemwijzer op ZIZO. Daarin focussen we op de verschillende visies van de politieke partijen op vlak van LGBT+ rechten. “Het idee dat er een ethische consensus tussen de partijen bestaat is achterhaald”, liet hij al optekenen in De Morgen. “Alle partijen stappen mee in de Gay Pride en hijsen de regenboogvlag, maar dat is vooral marketing. De stemwijzer ontleedt concrete beleidskeuzes en daar zie je toch wel sterke verschillen.”

Niet langer vrijblijvend meer

“De grote symbooldossiers zoals de openstelling van het huwelijk en adoptie zijn achter de rug, maar onze samenleving is nog steeds hetero- en gendernormatief. De cijfers over het welzijn van holebi's en trans personen zijn zorgwekkend en de huidige transwet discrimineert non-binaire personen nog steeds", zegt Jeroen Borghs van çavaria aan ZIZO. 

"LGBT's worden regelmatig geconfronteerd met verbaal en/of fysiek geweld en ook uit het buitenland bereiken ons regelmatig alarmerende berichten op het vlak van LGBT+ rechten. Het beleid zou juist de bestrijding van holebi- en transfobie verplicht moeten maken, bijvoorbeeld door die specifieke opleiding voor politieagenten te organiseren. De tijden van vrijblijvendheid zijn voorbij”, besluit hij. 

Doe de test

Prides in België: voor elk wat wils

Leather & Fetish Pride

De Leather & Fetish Pride in Antwerpen bijt de spits af. Van 22 t.e.m. 25 februari organiseren ze de tiende editie van het festival. Het evenement gaat gepaard met veel feesten. Daarnaast organiseren ze ook Darklands, een indoor fetisj festival (vooral) gericht op homo en bi mannen met darkrooms en een fetisjmarkt. Op Darklands kan je demo’s en workshops volgen, mensen ontmoeten tijdens culturele activiteiten zoals 'Classic Meets Fetish', of genieten van koffie en taart. Doventolken zijn aanwezig voor slechthorende of dove bezoekers.

Tijdens de Leather & Fetish Pride worden ook een aantal Mister verkiezingen georganisserd: Mister Leather Belgium, Mister Rubber Europe, Mister Superhero en Mister Puppy.

31290685_772932372910416_4710565867912429568_n.jpg © Leather & Fetish Pride Fiertés Namuroises

Voor de tweede Pride van het seizoen is het tot 3 en 4 mei wachten op onze Waalse vrienden. In Namen gaat de tiende editie van Fiertés Namuroises door. Hun programma is nog niet bekend. Hou hun Facebookpagina in de gaten.

Trans March Brussels door Transemble

De eerste nieuwkomer van het jaar is Transemble, een nieuw collectief van trans*, non-binaire en gender non-conformerende mensen. Voor, tijdens en na hun Trans March maken ze een veilige(re) ruimte voor trans*, non-binaire, gender non-conformerende en intersekse personen waar ze hun identiteiten, hun lichamen en zichzelf kunnen vieren. Ze brengen een boodschap van radicale inclusie, diversiteit en zelfliefde.

“Om die diversiteit te tonen, hebben we een project opgezet dat trans*, non-binaire, gender non-conformerende en intersekse personen uitnodigt om hun verhaal te delen via gedichten, beelden, video’s, tekstjes, … ” vertelt Transemble aan ZIZO. “Dat verhaal wordt dan gedeeld op de Facebookpagina om meer zichtbaarheid te geven aan de gemeenschap. Stuur ons dus zeker een mailtje of een berichtje via Facebook als je iets wilt bijdragen!”

Trans March brengt een boodschap van radicale inclusie, diversiteit en zelfliefde

In de aanloop naar hun Trans March kan je op 23 maart alvast een kijkje nemen op hun fundraiser, Transendance, in Barlok (Brussel). Je kan hier in een queer-vriendelijke ruimte samen zines maken, kleren uitwisselen, make-up testen, gezellig eten en natuurlijk je helemaal laten gaan op de dansvloer.

trans_march.jpg © Trans March Queer Pride Gent

De week na Transemble is het aan de tweede nieuwkomer. Queer Pride Gent op 11 mei is een grassroots collectief (het initiatief komt van de basis van de beweging, red.) dat een Gents geluid wil laten horen. Ze leggen de focus expliciet op inclusie, appreciatie en maatschappelijk engagement. Vijftig jaar na de Stonewall Riots willen ze terugkeren naar die kernboodschap: Pride is a Protest.

Dat de eerste editie in Gent doorgaat is geen toeval. “De troef van Gent is dat ze het sociaal en cultureel kapitaal heeft om samen te werken aan een meer sociaal gelijke en rechtvaardige stad”, licht Martin Zebracki van de Queer Pride Gent toe aan ZIZO. Ze nodigen iedereen uit om deel te nemen aan de workshops, de Queer Fair te bezoeken, te luisteren naar optredens en debatten en een kijkje te nemen op de familiedag.

Queer Pride Gent wil de onderdrukking, pijn en uitsluiting van seksueel en sociaal gemarginaliseerden een gezicht geven

Bovendien wordt er een verdere invulling gegeven aan een LGBT+ monument. Een resem activiteiten. Om dat allemaal in goede banen te leiden werken ze samen met activisten en vrijwilligers, waaronder de initiatiefnemers uit #LHBTMonumntGent, Queer It Up, Casa Rosa en Bebe Books.

Op de vraag “waarom nu?” antwoordt Queer Pride Gent duidelijk: “Het is een reactie vóór maatschappelijke verbinding en tégen vooroordelen, onbegrip en agressie. Queer Pride Gent wil de onderdrukking, pijn en uitsluiting van seksueel en sociaal gemarginaliseerden een gezicht geven. Het is een activistisch project, een kritische totaalaanpak van ongelijkheid en onrechtvaardigheid.” Daarom maakt ze ook ruimte voor andere stemlozen in de maatschappij; “denk maar aan niet-stemgerechtigden, werk- en daklozen, mensen met een niet-Westerse migratieachtergrond, mensen met beperkingen, en mensen wiens levensovertuiging niet ‘past’ bij traditionele normen,” zo klinkt het bij Queer Pride Gent.

50900068_2238553096412105_5675276786007539712_n.jpg © Queer Pride Gent Belgian Pride 

Daarna is het aan de Belgian Pride, de oudste nog steeds lopende Pride in België. Zoals vorig jaar, organiseert de Belgian Pride twee weken aan activiteiten in aanloop tot de Pride Parade op 18 mei dit keer onder het thema kruispuntdenken en de hastag #AllForOne

Hun programma is nog niet volledig, Volg hun Facebookpagina voor updates.

51261451_2341458865872917_6506117490496503808_o.jpg © Belgian Pride Antwerp Pride

De tweede grote Pride in België, Antwerp Pride, is toe aan hun elfde editie. Als thema kozen ze ‘Riot, 50 years of Stonewall’. Behalve dat de parade plaatsvindt op zaterdag 10 augustus, is hun programma nog niet bekend. Houdt dus een oogje op hun Facebookpagina.

antwerp_pride.jpg © Antwerp Pride B Curious 

B Curious is ondertussen toe aan de derde editie. Het is een dag geweid aan zichtbaarheid voor biseksualiteit. Zichtbaarheid die broodnodig is, gezien de vooroordelen waarmee biseksuele personen kampen.

De precieze datum en locatie zijn nog niet bekend. B Curious zal waarschijnlijk plaatsvinden in september.

L Pride

Na een succesvolle eerste editie van L Pride in 2018, gaan de organisatrices van L Day en L Pride er opnieuw voor. Over waar en wanneer het precies doorgaat, wordt nog druk overlegd. Wat al wel geweten is, is dat het in oktober 2019 zal zijn.

L Day is een ontmoetingsdag voor vrouwen die (ook) van vrouwen houden, waarop allerlei leuke activiteiten staan gepland, van workshops tot een standenmarkt en een L café om elkaar beter te leren kennen. Vorig jaar organiseerden ze hun eerste Pride met groot succes. Op deze manier geven ze zichtbaarheid aan vrouwen die (ook) van vrouwen houden, geen overbodige luxe in onze maatschappij. En, zoals ze het tijdens het debat op SPARKLE zo mooi verwoorden; ze besteden ook aandacht aan en maken ruimte voor ‘grijze’ vrouwen die (ook) van vrouwen houden, en zij mogen ook wel eens in the spotlights staan.

Bear Pride

Of je nu behaard of niet behaard was, slank of gezet... In bear gemeenschap kon je zijn wie je bent. Van 2 tot 6 oktober is het Bear Week in Brussel met als kers op de taart de Bear Pride op 2 oktober. Hou hun kanalen in de gaten voor meer informatie over het programma.

T-day

En tenslotte is er T-Day, een dag die focust op de noden en behoeften van trans* personen en de mensen in hun omgeving. Het zal een dag worden vol workshops en ontmoetingen.

De locatie en datum zijn nog niet bekend, maar de editie van 2019 zal waarschijnlijk doorgaan in november

MOOOV-filmfestival programmeert vijf LGBT+-wereldfilms

Dit jaar staan er vijf LGBT+-films op het programma:

Temblores 

De veertigjarige Pablo woont samen met Isa, zijn jongere vrouw en hun twee kinderen in Guatemala-stad. Het gezin is strenggelovig en maakt deel uit van een evangelisch-christelijke kerkgemeenschap. Pablo heeft het allemaal voor elkaar en staat bekend als een goede vader. Op een dag moet hij zijn ouders, broers, vrouw en kinderen echter vertellen dat hij verliefd is op Francisco, een man die helemaal anders is en Pablo een nieuwe wereld leert kennen. Dit clasht met de waarden van de familie. Pablo probeert nog de brokken te lijmen, maar dat lukt niet. Hij verliest zijn job en iedereen keert zich tegen hem. Met de steun van de kerkgemeenschap wil de familie Pablo toch nog proberen te 'genezen', ongeacht de kosten.

Een heel persoonlijke film over religieuze onverdraagzaamheid, gefilmd in een prachtige, poëtische stijl waarbij blauwachtige tinten overwegen. Hier en daar weelderige beelden, geshot met een breedbeeldlens. Acteur Juan Olyslager toont genuanceerd de complexiteit van Pablo’s innerlijke conflict en zijn gevoelens van schuld en schaamte.

Las Herederas

In dit ingetogen drama volgen we Chela en Chiquita, twee vrouwen van rijke komaf die al meer dan dertig jaar samen zijn. Als de erfenis opdroogt en de schulden ophopen, komt Chiquita in de gevangenis terecht. De introverte Chela is aanvankelijk ten einde raad. Ze begint chauffeur te spelen voor een aantal buurvrouwen en leert zo de jongere Angy kennen. Overrompeld door haar sensuele spontaniteit, kruipt Chela langzaam uit haar schulp en proeft van de vrijheid. Deze elegante film snijdt subtiel en met veel psychologische diepgang verschillende complexe thema's aan: ouderdom, LGBT+ en de conservatieve klassenmaatschappij.

Bulbul can Sing

Bulbul is een vrolijk meisje dat in een dorpje woont met haar vrienden Bonny en Suman. Haar vader gaf haar de naam Bulbul, wat nachtegaal betekent, omdat hij ervan droomt dat ze ooit zangeres zou worden. Zoveel talent heeft ze echter niet en als ze voor een publiek moet zingen, wordt ze door faalangst overvallen. Haar vriendinnetje Bonny heeft een mooiere zangstem dan zij. En dan hebben we nog de jongen Suman die niet verbloemt dat hij op jongens valt. Hij wordt gepest door zijn schoolmakkers. Toch beleven ze alle drie veel plezier, ravotten samen, gaan samen naar school. Op een dag merkt Bulbul dat ze een bewonderaar heeft die haar gedichtjes schrijft. Maar kussen in het openbaar is nog altijd taboe in landelijk India.

‘Bulbul Can Sing’ is een coming-of-ageportret van drie tieners op de drempel van volwassenheid in het landelijke India, waar niet alles rozengeur en maneschijn is. Een poëtische maar eerlijke kijk op het leven van een jonge vrouw in een door mannen gedomineerde samenleving. Deze nieuwe film van Rima Das speelt zich net als haar vorige film ‘Village Rockstarts’ in haar geboortedorp af.

Die Stopers

Vrijstaat, Zuid-Afrika. In een uitgestrekt landbouwgebied leven er conservatieve boeren die koste wat het kost hun blanke eigenheid willen bewaren. Ze spreken Afrikaans en volgen er strikt de religieuze christelijke regels. De stad beschouwen ze als corrupt en bedorven.

Hier wonen Jan en Marie, de ouders van de eerder zachtaardige Janno en zijn drie geadopteerde zusjes. Vooral Marie is geobsedeerd door stoere mannelijkheid en kracht. Tegen de zin in van Jan, wil Marie het witte straatboefje Pieter verwelkomen in de familie. Nu nog van hem een echte Afrikaner maken. Pieter is echter weerbarstig en uiterst opstandig. Daarbij moet Janno Pieter nu aanvaarden als zijn broer, en dat is niet zo evident. Er ontstaat dan ook een hevige rivaliteit tussen de twee jongens, die leidt tot een verrassend einde.

'Die Stropers' is een broeierige, sfeervolle film die onder de huid kruipt. Het camerawerk is top. De film is gestileerd in overwegend grijze kleuren die ondanks de weidse landschappen goed de bekrompen, claustrofobische leefwereld van de familie weergeven. Een magistrale film met prachtige beelden.

The Crossing

De zestienarige Peipei is een danfei, dus geboren uit een gemengd Hongkong-Chinees huwelijk. Ze woont in Shenzhen (China) en moet voor haar school dagelijks de grens over naar Hongkong. Zij en haar welgestelde vriendin Jo dromen ervan om naar Japan te reizen. Haar job als hulpje in een restaurant brengt bijna niets op en van haar gescheiden ouders moet ze niets verwachten. Dan introduceert Hao, het vriendje van Jo, haar bij een smokkelbende. Ze smokkelen gloednieuwe iPhones van Hongkong naar Shenzhen, waar ze tegen een flinke meerwaarde verkocht worden. Een geknipt taakje voor Peipei: een meisje in schooluniform dat dagelijks de grens oversteekt, zal de grenspolitie niet zo snel verdenken.

'Crossing' gaat over het overschrijden van grenzen: landsgrenzen, morele grenzen, eigen grenzen. Telkens als Peipei een morele grens overschrijdt, bevriest het beeld eventjes. Een frisse, vlotte film, van hoogstaande cinematografische kwaliteit en met een goede karakterontwikkeling. Ook de broeierige en drukke sfeer van Hong Kong wordt mooi weergegeven. Een goed coming-of-agedebuut van een jonge regisseuse.

Tijdens het MOOOV-filmfestival stellen filmmakers van over de hele wereld hun creaties voor op een van de zeven festivallocaties: Beringen, Brugge, Genk, Lier, Roeselare, Sint-Niklaas en Turnhout. 

Meer informatie: www.mooov.be

Diversiteit en inclusie in het bedrijfsleven: De gelauwerde aanpak van Procter & Gamble

In oktober 2018 won P&G de KliQ Works Most Inclusive Employer of 2018 Award. KliQ Works is het programma van de vzw KliQ, die inclusie op de werkvloer promoot. Door middel van een inclusiescan kunnen bedrijven een analyse maken van hun beleid en praktijk. Politiezone Antwerpen en het Agentschap Overheidspersoneel van de Vlaamse Overheid eindigden respectievelijk op de tweede en derde plaats.

Procter & Gamble company (P&G) is een multinational, en het kan haast niet anders of je gebruikt regelmatig een van hun producten – Van Ariel tot Vicks, van Always tot Pampers. In België is P&G vooral actief in het Brussels Innovation Center. Het is een van de belangrijkste innovatiecentra van de groep, gelegen in Strombeek-Bever, waar meer dan duizend mensen tewerkgesteld zijn.
 
ZIZO spreekt met twee P&G-medewerkers die mee voor dat goede resultaat tekenen. Lieven Meganck is HR sitemanager en Walter Nuyts, werkzaam in R&D, leidt mee het regenboognetwerk GABLE.

Blije gezichten toen P&G de KliQ Works Most Inclusive Employer of 2018 Award won. © ZIZO

Met deze prijs vormen jullie een voorbeeld voor andere bedrijven. Wat kunnen zij van jullie leren?

Meganck: “Onze bedrijfscultuur is gestoeld op waarden en principes waarin het respect voor elk individu ingebakken zit: ‘do the right thing’. Dat is een eerste punt, een sterke ethische bedrijfscultuur. Ten tweede: diversiteit en inclusie komen niet automatisch, maar door er constant en doelbewust hard werk van te maken.”

De eerste keer dat we met P&G meeliepen in de Belgian Pride was in 2015. We waren er niet met een praalwagen en deelden geen gratis producten uit, maar we stapten mee op met onze vlaggen en ballonnen en op onze T-shirts stond de slogan 'Labels are for Products, not People'. De respons die we kregen was overweldigend! - Sergio Barbarino

Daartoe is een regenboognetwerk opgericht?

 Nuyts: “Binnen P&G bestaat het GABLE-netwerk, wat staat voor Gay Ally Bisexual Lesbian and Transgender Employees. In België hebben we dat opgestart in 2012, na enkele landen zoals de VS en Groot-Brittannië. GABLE is al sinds de opstart een groot succes. Naar aanleiding van ons netwerk kreeg het navolging in andere Europese landen. Met de term ‘Ally’ geven we aan dat we ook sympathisanten zoeken, collega’s die zelf niet LGBT zijn maar die zich willen inzetten voor diversiteit. Voor hen is het namelijk vaak makkelijker om anderen te bereiken. De focus ligt op de brede community binnen P&G.”

Wat zijn de activiteiten rond diversiteit en in het bijzonder voor LGBT?

Meganck: “Wereldwijd staan diversiteit en inclusie binnen P&G centraal gedurende twee weken. Het is belangrijk om daar gedurende een moment in het jaar op te focussen. Dat kan op allerlei manieren: via training, bewustwording, communicatie, ...”

Nuyts: “Met het GABLE-netwerk organiseren we het hele jaar door activiteiten. Regelmatig is er een uiteenzetting tijdens de lunch. Onlangs was het thema daarvan transgenders. We nemen ook sinds enkele jaren deel aan de Belgian Pride. Nieuwe ‘allies’ nodigen we uit op een trainingssessie om hen te informeren en aan te geven wat ze kunnen doen zonder dat het hen veel werk kost. Bijvoorbeeld een GABLE-sticker op hun computer kleven of je steun tonen met een vermelding in je elektronische handtekening.”

In P&G hebben veel mensen over een lange periode belangrijke inspanningen geleverd. Daardoor zijn we geraakt tot waar we nu staan. De KliQ-award is de kers op de taart en bevestigt dat het de moeite waard is. Blij en ook wel een beetje trots om deel te kunnen uitmaken van dit succesverhaal! - Lucresse Van Wonterghem

Wordt er aandacht besteed aan diversiteit bij sollicitaties?

Meganck: “Ja, dat hangt samen met de waarden en principes die we al van in het begin wilden invoeren. Die zijn dan ook al jarenlang vertaald in ons rekruteringsbeleid. We geloven erin om via rekrutering diversiteit in ons bedrijf binnen te brengen. De interviewers krijgen een training om de selectie van kandidaten zo objectief mogelijk te maken. Via software en artificiële intelligentie toetsen we het taalgebruik in onze vacatures af. Onbewust kan een omschrijving immers meer mannen aantrekken dan vrouwen. Hetzelfde geldt voor LGBT+-personen.”

Gaat de sensibilisering nog verder dan het eigen personeel, dus naar derden? Klanten en leveranciers bijvoorbeeld?

Meganck: “P&G heeft er in de laatste paar jaar doelbewust voor gekozen om de kracht van onze merken te gebruiken als forces for goodness in the world. De waarden waar we intern voor staan, willen we ook communiceren via onze producten. Zo is er een campagne met Always, die #LikeAGirl heet, om gelijke kansen voor meisjes en jongens te benadrukken. Met Ariel deden we een campagne om de man-vrouwgelijkheid te promoten.”

Nuyts: “Er is een opmerkelijke campagne van Vicks in India. Het filmpje toont het waargebeurde verhaal van een meisje dat werd geadopteerd. Haar moeder was transgender en zo kwam de inclusie van transgenders aan bod. In het Verenigd Koninkrijk was er een actie van Tom Daley en zijn echtgenoot Dustin Lance Black die een kindje adopteerden en brand ambassadors werden voor Pampers.”

Meganck: “Dat is deel van het P&G Corporate Citizenship Program. De boodschap is dat we alle mensen als gelijk zien en iedereen dezelfde kansen willen geven.”

Atleet Gus Kenworthy is Olympisch medaillewinnaar freestyle skiën, en openlijk LGBT+ . Met zijn reclame voor Head & Shoulders kwam voor het eerst de regenboogvlag in een P&G-spot in beeld op de Amerikaanse tv. © Procter & Gamble

Werken jullie samen met de vzw KliQ of andere regenboognetwerken?

Nuyts: “We zijn al van bij het prille begin bij KliQ betrokken. Eind 2017 hebben we het KliQ-charter ondertekend. Er is ook samenwerking met andere bedrijven zoals via de [email protected] events. Daarnaast staan we binnen P&G in verbinding met GABLE-netwerken uit andere landen. Zo krijgen we binnenkort alle GABLE-netwerkleiders uit Europa en zelfs Zuid-Afrika op bezoek.”

Binnen P&G is diversiteit en inclusiviteit een van de belangrijkste pijlers van ons beleid en de relevantie ervan lijkt vandaag wel groter dan ooit. Ik dacht vroeger dat alle LGBT+-rechten in België reeds verworven waren, maar integratie en respect blijven helaas een echte uitdaging. Daarom ben ik blij dat P&G die belangen zowel intern als extern verdedigt. Bedankt KliQ! - Bill Mahieu

Wat zijn jullie toekomstplannen?

Nuyts: “We wachten nu op de resultaten van de inclusiescan van KliQ voor mogelijke punten om verder te groeien. Wellicht kunnen we biseksuelen en transgenders meer benadrukken, want daarover is nog minder bekend.”

Meganck: “Ik was aanwezig bij de laatste trainingssessie over genderfluïditeit. Zelfs voor doorgewinterde collega’s binnen GABLE was dat een eye opener. Er is nog heel wat materiaal om mee aan de slag te gaan. ‘Diversiteit en inclusie’ is een constant werkpunt, iedereen moet dat ontdekken. Bijvoorbeeld: wat betekent het omgaan met gender? Zijn genderneutrale toiletten nodig? Is het nodig om bij een formulier te vragen of iemand man of vrouw is?"

Ik merk dat het management het diversiteitsbeleid sterk ondersteunt.

Nuyts: “Ja, wij hebben die cultuur al. Globaal is GABLE erkend binnen P&G, al is er nog geen netwerk in elke afdeling wereldwijd. Binnen P&G worden daarvoor tijd en middelen vrijgemaakt. Echt alle chefs – en ik zeg dat niet omdat Lieven hier naast mij zit – zijn pleitbezorgers van het ‘diversiteit en inclusie’-programma.”

Meganck: “Het management steunt GABLE omdat ze inzien dat diversiteit en inclusie een winnende businessstrategie is. Een diverse organisatie is een betere organisatie op alle gebieden. Het helpt bijvoorbeeld om meer innovatie te realiseren die relevant is voor de consument.”

De titel ‘Most Inclusive Employer’ is een mooie erkenning voor alle inspanningen die we doen binnen ons bedrijf en toont hoe belangrijk het is om een werkplek te hebben waar iedereen zichzelf kan zijn. Ik ben trots op die prijs en kijk ernaar uit om verder te kunnen groeien op vlak van diversiteit en inclusie. - Aurelie Merzari

Wat betekent de award van KliQ voor jullie?

Nuyts: “Binnen P&G loopt een uitgebreid programma over diversiteit en inclusie, zodat het voor ons haast vanzelfsprekend wordt. De prijs binnenhalen heeft me wel doen realiseren dat het allemaal niet zo evident is. Ik ben blij dat ik daaraan mag bijdragen.”
 
Meganck: “Ik ben trots dat we externe erkenning kregen en ik wil daarvoor ons GABLE-netwerk bedanken. Het heeft al enorm veel verwezenlijkt. Er is over de prijs gecommuniceerd, niet alleen in België maar wereldwijd. We zijn een groot bedrijf en we winnen geregeld prijzen, maar deze titel ligt ons zo na aan het hart dat het groot nieuws was voor onze organisatie.”

KliQ Works is de vormingspartner van çavaria en richt zich voornamelijk op inclusie van seksuele diversiteit en genderdiversiteit op de werkvloer. Meer weten over hoe P&G haar waarden in de praktijk brengt? Dat kun je terugvinden op de website onder de tab ‘Our Impact’. Daar vind je meer info over hun leuze, doing what’s right.

Gay zijn en hiphopfan, geen voor de hand liggende match

We droegen in die tijd onze liefde voor hiphop nog erg zichtbaar, pijnlijk zichtbaar, uit: er waren bandana’s. Merkkledij was voor ons geen Tommy Hilfiger of Timberland zoals voor de hogere middenklassers op de colleges en instituten waar we naar school gingen. Nee meneer, doe ons maar G-Unit, Ecko Unltd, Enyce. De nieuwste shit uit Amerika!

Door de ghettoblaster die een van ons geheel in thema gekocht had, klonken die dag, zoals alle andere dagen die zomer, de extraverte tonen van 'The Documentary'. Dat album was eerder dat jaar uitgebracht door toenmalig 50 Cent-poulain en (eveneens toen nog) hiphopprodigy The Game. Met de typische cabriobeats en rauwe rap die zo kenmerkend is voor West-Coast-hiphop was 'The Documentary' de ultieme zomersoundtrack. Een soundtrack die zo hard California ademde dat het ook in de Kempen eeuwig zonnig was - voor even toch.

Stralende dagen

Het is hét beeld dat me van mijn tienerjaren bijblijft. Wij met z’n allen tijdens barbecues op stralende dagen - zijn zomers altijd zonniger als je jong bent? - met steeds weer een dikke, niet zelden plat commerciële hiphopplaat op de achtergrond. 50 Cents 'Get Rich or Die Tryin’'. 2Pacs 'Until the End of Time'. Eminems 'The Marshall Mathers LP'.

Het (faux) gangsta machismo werd als toppunt van mannelijkheid lijnrecht tegenover de homo geplaatst, die per definitie verwijfd was

Een jaar of twee na die zomer van 2005 kwam ik - in stappen, zoals dat dan gaat - uit de kast. Er is sindsdien veel veranderd. Niet in het minst mijn vestimentaire overtuigingen, ook al durf ik mijn hagelwitte Rocawear-trainingspak nog weleens vanonder het stof te halen. Maar iets dat wel gebleven is, naast de vriendengroep, is mijn liefde voor hiphop.

Mannenmannen

Gay zijn en hiphopfan, het is niet de meest voor de hand liggende match. Homofobie is lang schering en inslag geweest in de hiphopwereld. Het (faux) gangsta machismo werd als toppunt van mannelijkheid lijnrecht tegenover de homo geplaatst, die per definitie verwijfd was. Ook die vriendengroep van me was en is in zekere zin een verzameling macho’s. Niet de hatelijke soort die geen greintje zelfrelativering hebben. Eerder in de zin van wat een Brit 'lads’ zou noemen. 'Mannenmannen' vind ik in Van Dale als vertaling, maar wat is dat zelfs? Kerels dus, jongensachtig 'met een gezonde dosis testosteron'.

De grenzen van mannelijkheid blijken niet altijd onwrikbaar en eenduidig te zijn

Ik weet dat mijn vrienden hun mannelijkheid hoog in het vaandel dragen, en dat vind ik goed, ook al omdat ik zelf voor een deel zo ben. Maar ik weet ook dat ze het niet altijd even makkelijk vinden wanneer die mannelijkheid op de een of andere manier in een spanningsveld terechtkomt. Waar de grenzen van mannelijkheid niet onwrikbaar en eenduidig blijken. Mijn outing is nooit een probleem geweest voor hen - iets waar ik nog altijd heel dankbaar voor ben. Misschien was het anders geweest als ik, om het maar even zo binair te verwoorden, 'vrouwelijker' was geweest. Of als ik met mijn gender in de knoop had gelegen. In die zin verschillen mijn vrienden niet zo hard van de hiphopwereld of vergelijkbare male-dominated biotopen. Voetbalploegen. De corporate werkvloer. Politiekorpsen. Plekken waar doorgaans een traditioneler beeld geldt van 'de man'.

Frank Ocean

Maar wat is mannelijkheid? Is het stoer zijn en onverschrokken, zoals de gangsta rappers? Mag een man toegeven dat hij iets niet weet? Dat hij bang is geweest? Moet een man actie ondernemen? Dingen dóén in plaats van ze te ondergaan"? Penetreren, maar zeker niet gepenetreerd worden? Betekent het beschermen? En is beschermd worden dan per definitie zwak? Zijn mannen nog mannen in het waskot? Met make-up op? Voor een kleuterklas? In tranen?

Eind 2017 doken er op internet filmpjes op van het dertigste verjaardagsfeestje van Frank Ocean. De even coole als gevoelige artiest had in 2011 de hiphop en R&B-scène bestormd met zijn mixtape 'Nostalgia, Ultra' en genoot van de spotlight dankzij zijn samenwerking met Jay-Z en Kanye West voor 'Watch The Throne', het immens populaire gezamenlijke album van die twee. Een jaar later bracht Ocean zijn debuutalbum 'channel 'ORANGE' uit, dat de hoge verwachtingen rond hem volledig inloste. Aan de vooravond van de release had hij een tekst op zijn Tumblr-pagina gezet waarin hij ingetogen vertelde over zijn verliefdheid op een man.

Ook al heeft Frank Ocean beslist niet in zijn eentje het tij gekeerd, zijn invloed valt niet te miskennen

Ik geloof doorgaans niet in grote watershed moments, zoals de Amerikanen ze met gevoel voor drama noemen, maar ik denk oprecht dat dat er een was voor de rapmuziek. Ook al heeft Frank Ocean beslist niet in zijn eentje het tij gekeerd, zijn invloed valt niet te miskennen. Zeker nadat hij in 2016 op de proppen kwam met Blonde. De titel op de hoes wordt geschreven als Blond, maar de officiële naam is wel degelijk Blonde, een detail dat eigenlijk alles zegt.

Langzaamaan worden 'vrouwelijkheid' en kwetsbaarheid in de hiphop en R&B niet meer per definitie als iets bedreigends gezien, en dat is hoog tijd. Het is nog wachten op Frank Oceans in het voetbal, in de zakenwereld, bij de politie. Maar we zijn op de goede weg.

O ja, en het verjaardagsfeestje van Ocean? Het thema was Paris Is Burning. De rapper droeg hakken en een glinsterende panty.

Maybe I'm a fool
Maybe I should move and settle
Two kids and a swimming pool
I'm not brave
I'm not brave

Frank Ocean, Seigfried

Raf Njotea is scenarist. Hij schreef twee jaar mee aan de scenario's van Familie en helpt nu fictie ontwikkelen voor media- en storylab Zie Ze Doen. 

Here to stay: Een overzicht van de European Lesbian* conference 2019

“Verlaat Oekraïne”, dat is het eerste wat we naar ons hoofd kregen gesmeten toen ik en een aantal andere activisten donderdagavond een poging deden om de inkomhal van het hotelgebouw waar de conferentie plaatsvond, te bereiken. Maar we werden niet fysiek aangevallen. Ik had erger verwacht na mijn ervaring die ik vorig jaar in Chernivtsi had meegemaakt en het feit dat de dag ervoor ramen van het hotel waren ingegooid. Ondanks de aanwezigheid van de betogers, merkte je dat de sfeer binnen niet angstig was.

Geen angst

De strijdvaardigheid die in de lucht hing, werd ook meteen in woorden omgezet voor het begin van het eerste panelgesprek van de conferentie. Olena Shevchenko, het hoofd van de Oekraïense LGBTIQ+ NGO Insight, vroeg aan de aanwezigen of ze bang waren. Waarop iedereen volmondig "nee" antwoordde. Toen ze daarna vroeg of we klaar waren om te strijden, werd er nog luider "ja" geroepen’.

Tijdens het panelgesprek werd er door de betogers ook een poging gedaan om binnen te raken. Een aantal van hen slaagden erin om de inkomhal te bereiken en traangas te verspreiden. De politie kreeg de situatie snel onder controle. Een aantal conferentiegangers kregen het gas in hun ogen en luchtwegen, maar dit werd snel verholpen.

Daarna was het vooral afwachten wat er de volgende ochtend zou plaatsvinden, omdat de betogers hadden beloofd om terug te komen. Verder dan een aantal personen, vooral vrouwen, die anti-LGBTIQ+-borden vasthielden, kwam het niet.

Hoop levend houden

Tijdens de opening van de conferentie vonden er veel indrukwekkendere gebeurtenissen plaats. Zo gaf de Braziliaanse Monica Benicio een keynote speech die de zaal ontroerde. Haar vrouw, Marielle Franco, een Braziliaanse politicus en mensenrechtenactivist, werd op 14 maart 2018 vermoord in Rio de Janeiro. Monica reist de wereld rond om rechtvaardigheid te eisen voor de brutale moord op haar vrouw.

Het feit dat ze aanwezig is was op EL*C, is van groot belang. Dat benadrukt ze ook in haar speech. “Het is belangrijk om, als Latijns-Amerikaanse vrouw op de European Lesbian Conference aanwezig te zijn. Ik zeg het zo omdat onze lichamen, kennis en culturen al eeuwenlang gekoloniseerd werden en we kunnen nog altijd zeggen dat we in het proces zitten van de dekolonisatie van onze levens.”

“Blijven vechten zoals Marielle dat deed, betekent dat we de hoop levend houden. Ik hoop dat er betere dagen komen voor iedereen die hier is. Daarom zijn we hier ook samengekomen.” Met die woorden werd de toon gezet voor de rest van de conferentie.

Eén front

Tijdens het verdere verloop van het event vonden er verschillende workshops en panelgesprekken plaats met sprekers vanuit Europa, Centraal-Azië en daarbuiten.Er was een divers en uitgebreid aanbod dat liep van ons eigen welzijn en zichtbaarheid tot het vergroten en verbeteren van lesbisch activisme en het belang van allies. Daarnaast werd samenwerking en één front vormen sterk naar voren geschoven. Er werd ook focus gelegd op het belang van lesbisch activisme en het feit dat dit transinclusief en anti-racistisch moet zijn.

 Als we kijken naar de grote aanwezigheid van holebi- en transfobie in Oekraïne, kan dit al gezien worden als een overwinning op zich. De slogan van de conferentie “Let’s bring lesbian genius to the world: towards a momentous lesbian movement”, zal niet snel vergeten worden.

De live-streams van de verschillende panelgesprekken kan je herbekijken op hun Facebookpagina.

Win een duoticket voor 'RuPaul’s Drag Race Werq The World'

Missieleider Michelle Visage neemt je tijdens de 'Werq The World Tour' als reiziger mee op reis om het universum te redden met behulp van haar intergalactische queens zoals Aquaria, Kameron Michaels, Asia O’Hara, Kim Chi, Naomi Smalls, Monét X Change en Violet Chachki!

“In geen enkele andere drag tournee vind je deze unieke combinatie van talent, hoogstaande show en interactie met de fans”, zei Shangela vorig jaar nog op het podium in Antwerpen. Op 1 mei staan de queens terug op het podium van de Antwerpse Stadsschouwburg.

Deelnemen is de boodschap!

Meer info 

 

Extreemrechts maakt amok op European Lesbian Conference in Kiev

Van 12 tot 14 april vindt in Kiev de European Lesbian Conference plaats. Ongeveer 350 deelnemers uit 40 landen nemen deel aan de conferentie. De deelnemers komen uit Europa en Centraal-Azië. De eerste editie van de ELC vond in oktober 2017 plaats in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen.

Het protest begon op donderdag 11 april, een dag voor de conferentie van start ging. Tientallen extreemrechtse betogers probeerden voorbij de veiligheidsagenten te geraken. De aanvallers hielden borden met holebifobe slogans omhoog zoals “Wij zijn tegen homo’s” en “Ga terug naar de hel, sodomieten”.  Er sneuvelden ook enkele ramen van het hotel.

Met hun acties willen de betogers druk uitoefenen om de Oekraïense regering en hun ongenoegen uiten tegen de ‘LGBT+-propaganda’. Ironisch gezien was de titel van het eerste panelgesprek, dat plaatsvond tijdens de protesten, “Who is afraid of the big bad dykes? Lesbians and the anti-gender movement”.

56598195_2338901663022023_5485099963467694080_n.jpg © European Lesbian Conference Al eerder protest

Het is niet de eerste keer dat extreemrechts activiteiten voor LGBT+ en vrouwenrechten verstoord. In mei 2018 werd een LGBT+-evenement van Amnesty International onmogelijk gemaakt door extreemrechtse nationalisten. Toen greep de politie niet in.

Enkele maanden geleden getuigde mensenrechtenactiviste Vitalina Koval al op ZIZO over de schrijnende situatie in haar thuisland: “80 procent tot 90 procent van openlijk LGBT+ personen krijgen te maken met een vorm van fysiek geweld in Oekraïne.”

56666877_2338515123060677_7708478273453293568_n.jpg © European Lesbian Conference Waarom Oekraïne?

Volgens Olena Shevchenko, Oekraïens lid van ELC, is Kiev geopolitiek gezien een ideale locatie. Het zal het de mogelijkheid geven om West en Oost samen te brengen in dialoog. 

“Lesbiennes zijn in Oekraïne onzichtbaar en de meest kwetsbare gemeenschap, ze hebben te maken met seksueel en huiselijk geweld, discriminatie en worden gestigmatiseerd”, gaat Shevchenko verder.

In Oekraïne is lesbienne een vuil woord, waardoor de meeste lesbiennes zichzelf als gay profileren. Hierdoor worden ze nog meer onzichtbaar. De conferentie kan zichtbaarheid bieden, de noden van lesbiennes verwoorden en een gemeenschap creëren in Oekraïne.

57068555_2338901656355357_4223326245070307328_n.jpg © European Lesbian Conference Europese verkiezingen

Een maand voor de Europese verkiezingen is de boodschap van de organisatie duidelijk: “Lesbiennes laten zicht horen. Overal waar de vrede onder druk staat. Overal waar extreemrechtse bewegingen, die vijandig staan ten opzichte van vrouwen, lesbiennes en alle minderheden, de macht dreigen te nemen.”
De organisatie verwacht dat de demonstranten de komende dagen opnieuw zullen opduiken maar is niet van plan om de agenda van de conferentie aan te passen: “Let’s bring lesbian genius to the world: towards a momentous lesbian movement”.
 

Op 17 mei kleurt de wereld opnieuw paars

De kleur paars symboliseert kracht en moed in de regenboogvlag. Sinds 2009 wordt er ieder jaar opgeroepen om paars te dragen, als teken van solidariteit met de LGBT+-gemeenschap. In Vlaanderen wordt de campagne Paars al voor de zevende keer georganiseerd door vzw JOEN (Jongeren Onder Eén Noemer). Dit jaar worden daarbij voor het eerste verschillende organisaties zoals de Vlaamse Scholierenkoepel, de stad Antwerpen en Mediahuis betrokken.

Paarse Krant

Paars heeft twee hoofddoelen, namelijk enerzijds het LGBT+-thema bespreekbaarder maken in de klassen. Hiervoor werd de Paarse Krant gemaakt, een krant met leerzame artikels rond het LGBT+-thema voor scholieren tussen 12 en 18 jaar. Deze krant wordt gemaakt door studenten printjournalistiek, laatstejaars Grafische en Digitale Media en vier lectoren. 

Daaraan is ook de Paarse Krant Handleiding voor leerkrachten gelinkt, om een idee te geven hoe ieder artikel het best in de klas kan worden aangebracht. Anderzijds wil Paars meer solidariteit tonen aan LGBT+-jongeren. Hiervoor wordt opgeroepen om op 17 mei paars or paarse accessoires te dragen en een klasoverschrijdende activiteit op school te organiseren. 

Inspiratiegids

Zoals je eerder al op ZIZO kon lezen komen thema’s als seksuele oriëntatie en genderdiversiteit nog niet genoeg aan bod op de schoolbanken. Ook de seksuele voorlichting is vaak te heteronormatief.

Om ideeën op te doen heeft vzw Paars zelfs een inspiratiegids voor scholieren gemaakt met tips voor leuke activiteiten. De Paarse Krant is dus een ideale handleiding om in de klas rond LGBT+ te werken, het hele jaar door.

------
Op zoek naar lesmateriaal over seksuele oriëntatie en genderidentiteit? Check School uit de kast.

Op weg naar een rijker leven: The Gay Soul

Terwijl de pendelaars zich uit het centrum van onze hoofdstad reppen om zo snel mogelijk weer thuis te zijn, neemt Tuur Van Hove alle tijd om stil te staan bij zijn werk met, voor en door mensen. Het interview is al lang afgelopen maar zijn woorden zinderen nog na: reflecties over kracht en kwetsbaarheid, negatieve gedachtestromen en het belang van zelfzorg. Hier spreekt iemand die zijn roeping heeft gevonden en die als homo een specifiek programma heeft ontwikkeld voor andere homo-, bi- en trans mannen.

Puur na tuur

Wie is Tuur Van Hove?
Van Hove: “Ik ben een lichaamsgerichte psychotherapeut. In 2009 ben ik begonnen als vrijwilliger bij bij Het Roze Huis en zo ben ik ook bij çavaria terechtgekomen. Intussen heb ik mijn eigen psychotherapeutische praktijk en sinds een aantal jaar doe ik workshops gericht op onze eigen community.”

Met een woordspeling noem je je praktijk Puur na Tuur. Met welk doel werkt je praktijk?
“Ik werk vooral met technieken die lichaamsgericht zijn. Daarmee bedoel ik: de emoties die in het lichaam opgeslagen zijn, weer vrij krijgen. Daarmee raken bepaalde lichamelijke klachten vaak opgelost. 

Een simpel voorbeeld is stress. Heel veel mensen hebben last van stress en dat slaat vaak op hun nek, schouders of rug. Ik pak dat niet via massage aan, maar zoek de emotionele oorzaak erachter. Een beetje dieper graven dus. Mijn basisopleiding is archeologie en ik zeg altijd: ‘Vroeger was ik in de grond aan het graven en nu graaf ik in mensen’ (lacht).”

Hoe ben je zelf met die technieken in aanraking gekomen?
“Ik ben in 2005 terechtgekomen bij het AUMM-instituut in Groningen. Toevallig via een vriendin, op een moment dat ik letterlijk uit een destructieve relatie vluchtte. Ik ben de basisopleiding gaan doen. In de ‘Primal Rebirth’-therapie kijk je als volwassene naar je kinderjaren, naar de overtuigingen en gedragingen die daar zijn ontstaan. Eigenlijk ben ik die therapie begonnen voor mezelf, niet om therapeut te worden. Dat is gaandeweg gegroeid. 

Nadien heb ik opleidingen gevolgd in familieopstellingen, systemisch werk en traumaheling. Tijdens de opleiding hebben we een combinatie van verschillende technieken geleerd die in mijn werk door elkaar lopen. Ik heb bij wijze van spreken een toolbox en daar pak ik uit wat het best bij de persoon werkt. Want het is echt maatwerk: wat werkt voor de een, werkt niet noodzakelijk voor een ander.”

© Tuur Van Hove Kracht en kwetsbaarheid

‘The Gay Soul’ heet je project en richt zich op homo-, bi- en trans mannen. Wat moet ik me daarbij voorstellen?
“Het begon enkele jaren geleden, samen met een bevriende therapeut. We hadden een aantal homo-, bi- en trans mannen in onze praktijk en we merkten dat we een laagje dieper wilden gaan. Een sessie duurt maar één uur, terwijl je in een workshop over een langere periode kan werken.

Ook merkten we dat er gezamenlijke thema’s naar voren kwamen. Onze maatschappij blijft heteronormatief, zodat wij toch ergens worden afgewezen in onze essentie. Dat leidt tot gemeenschappelijke kwetsuren. 

Vroeger was ik in de grond aan het graven en nu graaf ik in mensen

Zonder te willen veralgemenen zie je dan twee reacties bij homo-, bi- en trans mannen: ofwel is er de neiging die kwetsuren te willen onderdrukken, het niet te voelen omdat het te pijnlijk is. Of het tegenovergestelde, ze te willen aanpakken.

De rode draad is kracht en kwetsbaarheid. Dat is het uitgangspunt: hoe kan je je kracht en kwetsbaarheid inzetten, zowel voor jezelf als voor de maatschappij? In kwetsbaarheid zit veel kracht en veel mannen durven die kwetsbaarheid niet toe te laten. Als je in groep bent, kan je ook van elkaar leren; krijg je erkenning en herkenning. Zo is ‘The Gay Soul’ ontstaan.

De eerste keren waren avondreeksen van zeven avonden. We werkten telkens rond een bepaald thema, zoals relaties, intimiteit en seksualiteit, schuld en schaamte… Uiteindelijk hebben we er een weekend van gemaakt, omdat het vaak makkelijker is voor mannen om zich dan vrij te maken. Ik geef de reeks nu ook alleen, zonder de bevriende therapeut.’ 

Merkte je tijdens je vrijwilligerswerk bij çavaria dat er nood is aan een project als ‘The Gay Soul’?
“Ja, er is veel nood aan zelfzorg. Heel wat homo-, bi- en trans mannen hebben de neiging te vluchten in drank, drugs, seks… noem maar op. Zonder oordeel, hoor. Ik heb dat op een gegeven moment in mijn leven ook gedaan. 

Zulk gedrag is vaak te verklaren vanuit afwijzing, dat je niet helemaal wordt aanvaard zoals je bent. Je hebt behoefte aan verbinding, maar contact is vaak toch behoorlijk vluchtig, bijvoorbeeld in het uitgaansmilieu of in de gay sauna. Dat is voor sommige mannen prima, maar andere hebben behoefte aan diepgaander contact en om werkelijk (harts)verbindingen te maken. Daarom is het goed om eens een weekend bij elkaar te zijn en samen in het diepe te springen.”

Er zijn verschillende manieren om aan zelfzorg te doen. Niet iedereen heeft daarvoor begeleiding nodig. Wie is dan precies je doelgroep?
“Mannen die op zoek zijn naar zichzelf: wie ben ik, waar wil ik naartoe? Vaak heb je in je leven een reflectiemoment. Je vraagt je af of je je werk nog graag doet, of je nog zinvol bezig bent, of wat dan ook. 

Je merkt dat je altijd in dezelfde patronen vastloopt die je als kind hebt aangeleerd. Die waren toen nuttig, maar nu niet meer. Of misschien ervaar je veel lichamelijke klachten door stress.

De leeftijd en achtergrond van de deelnemers zijn heel divers, van twintigers tot zestigers. De zorgvragen zijn dan ook behoorlijk uiteenlopend.”

De kracht van de groep

Wat is het voordeel van de groep tegenover individuele therapie?  
“Sommige mannen komen eerst individueel bij mij en beslissen dan pas mee te doen. Maar voor andere mannen is de workshop net heel fijn omdat je meer tijd hebt. Een één-op-één sessie duurt meestal maar een uur en de volgende keer moet je altijd de draad weer oppakken.

Een ander voordeel van zo’n weekend is de kracht van de groep, want door de groep word je ook gespiegeld in je gedrag. Ik verbaas me er vaak zelf over hoe snel dat gaat. Vanuit die veilige setting ontstaat een grote openheid. Dat is het bijzondere van dit werk. Zo kan er veel aan de oppervlakte komen dat anders verborgen blijft of meer tijd nodig heeft.”

In kwetsbaarheid zit veel kracht, en veel mannen durven die kwetsbaarheid niet toelaten

Hoe ziet zo’n weekend eruit?
“Er zit een mooie opbouw in: we beginnen met kennismaking, een veilige groep creëren. Wat brengt je hier, waar heb je behoefte aan en wat wil je meenemen als je zondagavond terug naar huis gaat? Dan gaat het over verbinding en contact maken, kracht en kwetsbaarheid, intimiteit en relaties via allerlei oefeningen, waaronder lichaamsgerichte oefeningen. 

Heel veel mensen zitten in hun hoofd en hebben weinig contact met hun lichaam. Dus daar beginnen we mee: in de ruimte lopen, verbinding maken, één op één. Wat zijn je behoeften precies, waar liggen je grenzen en hoe ga je daarmee om? 

We oefenen ook om de zintuigen te prikkelen en die zintuiglijke ervaring groter te maken. Tijdens het laatste deel, de zondagnamiddag, hebben we een stukje integratie, zodat mensen op een goede manier naar huis gaan.”

Hoe verder?

Kan je zeggen welke impact zo’n weekend heeft op de deelnemers?
“Dat is heel wisselend. Voor mannen die nog niet veel ervaring hebben, kan dat een serieuze eyeopener zijn. Het kan het moment zijn waar je de ontspanning of net de spanning leert voelen. Er is ook de erkenning, het besef: ik sta er niet alleen voor, ik kan hulp vragen.

Voor de meeste mannen is het als een warm bad. Je kan elkaar ondersteunen terwijl je ontdekt hoe je omgaat met de thema’s van het weekend. Durf ik mezelf te zijn? Heb ik de neiging om mezelf weg te cijferen? Of laat ik mijn stem horen en neem ik mijn plek in? Hoe heb ik dat vroeger gedaan, hoe ga ik dat hier in deze groep doen en hoe kan ik dat in de toekomst doen?

De oefeningen die we doen, kan je meenemen in je dagelijks leven

Sowieso vragen we op het einde: ‘Hoe kan je nu verder en wat heb je daarvoor nodig?’ Dat kan via individuele sessies bij mij, maar het is ook een optie dat de mannen elkaar opzoeken. Door onderling contact te houden, blijft de kracht van die groep bestaan. Daarom is er ook een gesloten Facebookgroep. Er zijn zelfs al koppels ontstaan omdat mannen tijdens het weekend merkten dat ze samen verder wilden. Dat is natuurlijk ook leuk (lacht).’

Je creëert die vertrouwde omgeving met mensen die met eenzelfde ingesteldheid komen, maar ’s anderdaags zit iedereen terug op het werk. Is het niet moeilijk om uit die safer space weer in de gewone wereld te stappen?
“De neiging kan zijn dat je snel weer vervalt in het ritme van alledag en dat zo’n weekend wat vervloeit en weer wegebt. Het gaat erom dat je jezelf een nieuwe gewoonte aanleert. De oefeningen die we doen, kan je meenemen in je dagelijks leven. 

De kracht zit hem vaak in de herhaling. Je wordt geprogrammeerd als kind en tegen de tijd dat je volwassen bent, heb je een software-update nodig. Of ik vergelijk het met een kruispunt: de ene weg heb je van kinds af aan altijd bewandeld, met al je overlevingsstrategieën, je maskers en noem maar op. De andere weg is nog onbewandeld, is bij wijze van spreken nog een brousse. Door de oefeningen te doen, creëer je die nieuwe weg.

Het is wetenschappelijk vastgesteld dat je minstens 21 dagen iets moet doen vooraleer je de verbindingen in de hersenen hebt aangemaakt die je nodig hebt om patronen te veranderen. Het verleden kan je natuurlijk niet veranderen, maar wel hoe je er nu mee omgaat. Misschien merk je dat je een serieuze rugzak meedraagt. Als volwassene kan je ervoor kiezen om anders met die rugzak om te gaan, om de impact die het verleden op je heeft te veranderen, zodat je er niet meer door onderuit gehaald wordt.”

Confrontatie aangaan

Zijn er ooit deelnemers die zijn weggelopen?
“Nee, nog niet. Drempels zijn vaak de afstand – het is in Herent – of het financiële. Maar qua entreegeld ben ik wel soepel ik regel graag een alternatief zodat een potentiële deelnemer toch aanwezig kan zijn.

Soms is de workshop wel heel confronterend, maar dat kunnen we opvangen. Dan hoef je niet weg te lopen (lacht). Zelfreflectie en introspectie zijn niet altijd even makkelijk, maar wel heel boeiend. Als ik naar mijn eigen proces kijk: het eerste jaar van mijn opleiding was vaak ook confronterend voor mij, dat ik zelfs dacht: ‘Ik ben hier weg.’

Je kan ervoor kiezen om het anders te doen, de impact die het verleden op je heeft te veranderen

Maar vaak betekent die weerstand juist dat je op de goede weg zit. Weerstand is je systeem dat zegt: ‘Dat gaan we niet doen; ik ga je in het oude patroon houden, want dat is vertrouwd en veilig.’ Het komt voort uit de confrontatie met het nieuwe. Op dat moment zien we wat er aan de hand is en wat we nodig hebben. Daarin begeleid ik de deelnemers natuurlijk.”

Tot slot een praktische vraag: wanneer vindt het volgende weekend plaats?
“Van vrijdagavond 31 mei tot zondagavond 2 juni. De overnachtingen zijn niet inbegrepen, maar ik heb wel een lijst met nabijgelegen B&B’s en jeugdherbergen. Of mensen kunnen googelen, er is genoeg in de buurt.”

Meer informatie vind je op de website.

Pagina's